Η Πανσέληνος ανέβηκε πάνω από τον κόσμο σαν μια αργή, χρυσή αναπνοή που άνοιγε τον ουρανό και αποκάλυπτε όσα οι άνθρωποι προσπαθούσαν να κρύψουν. Το φως της απλωνόταν στις πόλεις και στα βουνά, στις κυβερνήσεις και στα σπίτια, στις καρδιές που χτυπούσαν γρήγορα και σε εκείνες που είχαν κουραστεί. Ήταν μια νύχτα όπου η εξουσία και ο λαός στέκονταν αντικριστά, σαν δύο αρχαίες μορφές που θυμούνται ξαφνικά ότι κάποτε υπήρξαν ενωμένες και τώρα δεν μπορούν πια να συνυπάρξουν χωρίς
