Κρόνος & Ουρανός* Δομή και Διαταραχή

«Και τώρα μεταβαίνουμε στον Υδροχόο:

Luciferi vires accendit Aquarius acres (Ο Υδροχόος πυροδοτεί τις άγριες δυνάμεις του Εωσφόρου).

Και βρισκόμαστε μόνο στην αρχή αυτής της αποκαλυπτικής εξέλιξης!

Αέρας είναι εξάλειψη, διάνοια, μοτίβο

Κρόνος και Ουρανός δομή και διαταραχή

Το Συλλογικό, συστήματα, δεδομένα

«Η Εποχή του Υδροχόου» έγινε ο ύμνος μιας γενιάς που εξεγέρθηκε — όχι ενάντια στα άστρα, αλλά ενάντια στα συστήματα.

Ο Υδροχόος ως το ζώδιο της απελευθέρωσης, της εξέγερσης, της ενότητας και της ειρήνης.

Τέλος οι αυτοκρατορίες, ο πόλεμος, η άκαμπτη θρησκεία: οι ίδιοι οι ουρανοί φαινόταν να διακηρύσσουν ότι ένας νέος κόσμος ήταν εφικτός.

Ούτε επιστροφή στην Εδέμ.

Ούτε χρυσή εποχή.

Κάτι εντελώς καινούργιο—και ψυχολογικά επικίνδυνο αν συναντήσεις την Εποχή του Υδροχόου χωρίς να το συνειδητοποιήσεις.

Ο Jung πίστευε ότι όταν τα σύμβολα χάνουν τη δύναμή τους, δεν εξαφανίζονται

γίνονται παθολογικά.

Οι θεοί που αγνοούμε δεν πεθαίνουν. Μεταλλάσσονται.

Κατέχουν τα συστήματα που χτίζουμε και τους μύθους που προσποιούμαστε ότι έχουμε ξεπεράσει.

Ζούμε ήδη στην Εποχή του Υδροχόου—όχι ως εκπληρωμένη προφητεία, αλλά ως ψυχική κατάσταση.

Οι παλιοί μύθοι δεν έχουν εξαφανιστεί—έχουν ψηφιοποιηθεί.

Αυτό δεν είναι ένα κάλεσμα για απόρριψη της νέας εποχής. Είναι ένα κάλεσμα για είσοδο σε αυτήν αλλά  αφυπνισμένοι, ξύπνιοι.

Πρέπει να ζεις στον Υδροχόο συνειδητά δεν σημαίνει να αντιστέκεσαι στη βελτιστοποίηση χωρίς νόημα.

Μην περιμένεις να ξυπνήσεις μεσα σε αυτήν.

Γκρεμίστε τους τοίχους, δεν υπάρχουν τοίχοι στην Εποχή του Υδροχόου,

Αλλα ομαδικότητα και συνεργασία.

Ακόμα και αν εξακολουθείς να ακολουθείς το σύστημα με πρόσχημα την διατήρησης της Τάξης και της Παράδοσης

Θα την αμφισβητήσεις.

Να επιμείνεις στην ψυχή – που είναι ακατάστατη, ευάλωτη, ανθρώπινη – ακόμη και εν παρουσία συστήματος.

Μπορούμε να χτίσουμε διαφορετικά.

Οι θεοί αλλάζουν. Τα σύμβολα μεταβάλλονται.

Αλλά η ψυχή εξακολουθεί να λαχταρά – σεβασμό, μυστήριο, μυθοπλασίες που θεραπεύουν αντί να είναι κούφιες.

Οι Ιχθεις μας τράβηξαν προς τα μέσα – προς τον πόνο, τη λαχτάρα και το νόημα.

Ο Υδροχόος μας τραβάει προς τα έξω – προς συστήματα, δομές και σύνθεση.

Χωρίς ολοκλήρωση, κάθε μονοπάτι γίνεται παγίδα.

Όπως προειδοποίησε ο Γιουνγκ, τα αρχέτυπα δεν εξαφανίζονται.

Μετατοπίζονται, επανεμφανίζονται ή μας κατέχουν σε νέες μορφές.

Ο Γιούνγκ δεν μας άφησε κανένα δόγμα.

Κανένα χάρτη.

Μόνο έναν φακό.

Και μέσα από αυτόν, έχουμε ακόμα χρόνο να διαμορφώσουμε αυτό που ακολουθεί.

Ακόμα και εδώ – ανάμεσα σε οθόνες, τοίχους, και προσομοιώσεις – εξακολουθούμε να διψάμε για μια φωνή που αναγνωρίζουμε ως ιερή.

Εσύ επιλέγεις Τώρα. Όλα συμβαίνουν τώρα.

Το υπερασπίζεσαι μεσα στην κατάθλιψη σού, στην ψυχική σου κρίση.

Φοβάσαι τη ζωή έξω από αυτό.

Το κλουβί δεν είναι μόνο γύρω μας – είναι μέσα μας

Αλλα οι κανόνες είναι για να σπάνε.

Από τις 14 μοίρες θα ζητάς απεγνωσμένα την ελευθερία σου, ουρλιάζοντας από το δυστοπικο κλουβί σου,

που έχτισες συνθηκολογώντας.

Ψηφιοποιώντας την Ψυχή σου.

Γκρέμισε τους Τοίχους

Ισως να μην υπάρχω.

Τότε θα είσαι μάρτυρας μιας Τιτανομαχίας.

https://www.youtube.com/watch?v=Dbh_k5GLRuQ